In het boek van 1933, Animal Management, wordt de invloed van het zadel reeds aangesproken:
Excluding epizootic diseases, it would be difficult to find any cause of inefficiency among (army) horses equal to that procuded by saddle injuries. It will always be so, if insufficient attention is paid to the question of prevention, and few realize the extraordinary damage which may be inflicted in a very short time by an ill-fitting saddle or collar.
en een beetje verder: 
In fact, it may at once be stated [] that the basis of a sound scheme for the prevention of injuries from saddles and harness can only be laid down by a knowledge of the structure of the parts. All else is gueswork. There is probably no other branch of animal management where a knowledge of the structure of the body is so essential[]….

Mijn lange zoektocht naar de oorzaak van problemen bij mijn merrie heeft mij ertoe aangezet mij te verdiepen in het verhaal rond zadels en zadelpasvorm. Doorheen de ervaringen die ik intussen gewonnen heb, is mijn passie nog sterker gegroeid om niet alleen te begeleiden bij jouw zoektocht, maar ook iedereen zoveel mogelijk bij te brengen, mijn kennis te delen. Als functioneel zadelpascoach help ik jou, dat je zelf beter kan beoordelen wat er gebeurt en wat belangrijk is voor jouw paard en jou. Vaak wordt er ook over het hoofd gezien hoe belangrijk een goede pasvorm van het zadel is voor de ruiter. Wordt de ruiter niet correct gezet of voelt zich niet goed of veilig in het zadel, dan heeft dit een grote impact op de pasvorm voor het paard.
De veranderingen bij het paard of de bereidwilligheid van vooral het jonge paard worden enorm onderschat en ook het materiaal van het zadel veranderd met de tijd en door gebruik.

Zadels passen is geen comfortoptie — het is een vak, een proces, een begrip.
Paard en ruiter verdienen meer dan snelle antwoorden; ze verdienen inzicht en verantwoordelijkheid.

Ik ben zadelmaker en zadelpasser – maar niet in de klassieke betekenis van het woord. Dit vak is geen eenvoudige handeling en geen eenmalige oplossing, ook al wordt dat vaak zo verwacht. Zadelpassen wordt hier benaderd vanuit biomechanica, paardvriendelijkheid en vakmanschap.

De zadelpasser bevindt zich voortdurend tussen twee werelden. Aan de ene kant de ruiter, die rekent op een zadel dat onmiddellijk “past”, blijvend, zonder verdere vragen. Aan de andere kant de producent, die verkoopcijfers, merkentrouw en snelheid verwacht. Die combinatie is onhoudbaar voor een levend wezen: het paard. Precies daar trek ik bewust een grens.

Ik werk niet in functie van quota en niet om gerust te stellen. Ik werk in functie van de duurzame gezondheid van het paard.

Een zadel staat nooit op zichzelf. Het beïnvloedt beweging, spierontwikkeling en het zenuwstelsel – en daarmee de training, het rijgevoel en zelfs de hoeven. Tegelijk brengt elk paard een bestaand, of reeds beïnvloed, bewegingspatroon mee, dat op zijn beurt de ligging en werking van het zadel beïnvloedt. Wie denkt dat men eenvoudig “een passend zadel oplegt”, onderschat deze wisselwerking.

Daarom bestaan er bij mij geen snelle beloften en geen definitieve oplossingen “voor altijd”. Zadelpassen is een proces: observeren, bijsturen, herbekijken – telkens opnieuw. Ik doe geen snelle beloftes, wel duidelijke uitleg en opvolging. Mijn aanpak is altijd individueel. Wat voor het ene paard of de ene ruiter werkt, kan voor een andere combinatie net het tegenovergestelde effect hebben. Daarom kijk ik niet alleen naar materiaal of techniek, maar naar het geheel. Zadelpassen is geen eenmalig moment, maar een traject dat meegroeit met het paard en zijn ontwikkeling.

In de praktijk hoor ik nog vaak: “de klant hoeft niet te veel te weten.”  Die uitspraak komt zowel van producenten als van collega-zadelpassers. Ik ben het daar mee oneens. Juist omdat er zoveel mis kan lopen in zadelpassen, heeft de ruiter recht op kennis en inzicht.
Niet om zelf zadelpasser te worden, maar om verbanden te herkennen, vragen te durven stellen en verantwoordelijkheid mee te dragen.
Onwetendheid beschermt het paard niet — begrip wel.

Ook dierenartsen, therapeuten, osteopaten en chiropractors spelen een belangrijke rol. Hun expertise is waardevol, maar een medische titel betekent niet automatisch dat zadelwerking en dagelijkse belasting in de beweging volledig worden begrepen. Een rug kan klinisch “in orde” zijn en toch verkeerd belast worden onder het zadel.
Hoefspecialisten worden ook door dierenartsen geraadpleegd, omdat ze begrepen hebben dat deze vaak nog nauwkeuriger kunnen ingaan op de specifieke behoeften van het paard.
Daarom pleit ik niet voor wantrouwen, maar voor kritisch en aanvullend samenwerken. Ook uitspraken mogen bevraagd worden wanneer ze het functioneren van het paard onder het zadel raken.

Ik werk onafhankelijk, met analyse en duidelijke uitleg — zodat ruiters beter leren kijken en begrijpen wat hun paard nodig heeft.

Een grondige controle van jouw zadel start altijd met een systematische analyse. De juiste boomvorm en kopijzerbreedte zijn daarbij sleutelparameters. Niet alleen hoe het zadel nu ligt, maar ook hoe het ligt in beweging, en hoe dat verandert door training, spierontwikkeling of wisselingen in conditie. Het doel is niet om een “perfect plaatje” te vinden, maar om te begrijpen hoe het zadel functioneert in dynamiek: in stap, draf en galop. Dat vraagt tijd, aandacht en een gestructureerde aanpak.
Het proces omvat niet alleen fysiek meten, maar ook het waarnemen van subtiele signalen in beweging, in houding en in de reactie van paard én ruiter. Zo kunnen we evoluties opvolgen en aanpassingen gericht kiezen, in plaats van te gokken op een snelle oplossing die op korte termijn “goed lijkt”.

Op die manier krijgt jouw paard de ruimte om zijn beweging te optimaliseren, en krijgt de ruiter een zadel dat de functie ondersteunt.

Het paard in het middelpunt.